یک نقطه‎ی قوت دیگر هم کلن این دانشگاه دارد و آن سایت مرکزی است. از صبح تا 9 شب باز است و اگر بیکاری باشم تمام مدت می‎توانم با سرعتی نسبتن (و فقط نسبتن) خوب موزیک دانلود کنم. سایت به اندازه‎ی کافی بزرگ است و اگر لپ تاپ داشته باشی می‎توانی در حین دانلود کردن موزیک گوش کنی و کتاب بخوانی.

این بشکه رفیقم چند تا سایت استثنایی برای دانلود پیدا کرد که تقریبن همه چیز همه داخلش پیدا می‎شود. پر از لینک‎های rapidshare است. خلاصه برای دانلود موزیک تا rapidshare را فیل‎تر نکرده‎اند احتیاجی به هیچ سیستم دیگری نیست.

Amazon و last.fm هم کشفیات دانیال هستند (حالا احتمالن یک پست در مورد لست اف ام بنویسم، پس فعلن کاری به کارش ندارم).

ترکیب این چندتا سایت خیلی جذاب است. گروه‎ها را در last.fm پیدا می‎کنم، preview و نقدها را در Amazon می‎شنوم و می‎خوانم (و البته rating) و دانلود هم از آن یکی. (خودم خبر دارم که لست اف ام هم پرویو می‎دهد اما برای من دائم اوووپس می‎دهد!)

بگذریم... چند تا کشف داشتم که قبل از اینکه خفه شوم باید برای یکی تعریف کنم:

اول Dresden Dolls: قرار است شبیه به Tigerlillies باشد، اما زیاد نیست. خودشان می‎گویند سبکشان پانک کاباره برشتی است! یک گروه امریکایی است که تا اینجا 3 تا آلبوم بیرون داده است. Amanda Palmer نفر اصلی گروه دو نفره است. نفر بعدی که نمی‎دانم شوهرش است یا دوست پسرش یا هرچی گیتار و درام می‎زند. پالمر شاعر، composer، خواننده و پیانیست است. همه‎ی اینها را هم به نظرم عالی انجام می‎دهد. مخصوصن پیانو زدنش، پیانو برای پالمر نقش آکاردئون را برای مارتین جیکس در تایگر لیلیز بازی می‎کند ناگفته نماند که صدای بی‎نظیر پالمر از صدای مارتین جیکس برای ملت قابل تحمل‎تر خواهد بود. اما به اندازه‎ی تایگر لیلیز تجربه‎گرا نیستند. (فکر نکنم به این زودی گروهی تا این حد تجربه گرا پیدا کنم). امسال علاوه بر آلبوم No Virginia خودش هم یک آلبوم مستقل بیرون داده که هم ارزش کارهای Dresden Dolls است، (بلکه بهتر) و در همین سبک.

هر چهار آلبوم را در طی هفته‎ ی گذشته (از آخر به اول!) گرفتم. فعلن به نظرم همین آلبوم آخر بهترین است. این آلبوم ادامه آلبوم دو سال قبلشان یعنی Yes Virginia.

از این کشف خودم واقعن خرسند شدم! مدتها بود چیز جدید خیلی تاثیر گذاری نشنیده بودم.  چند تا ترک در این آلبوم آخر وجود دارد که آرام اما خوف انگیز است!

گروه بعدی Violent Femmes بود. سه تا پسر جوان (البته برای آلبوم دهه 80 شان). نمی‎دانم اینها را از کجا پیدا کردم. فکر کنم تو لیست یک بنده خدایی در آمازون بود. آلبوم سال 1985 یعنی Hollowed Ground شاهکار است. اولین چیز وقتی که صدای Gordon Gano خواننده و آهنگ ساز گروه را شنیدم به یادم آمد Lou Reed در آلبوم اول velvet  است. سبکشان folk punk است! لیریک‎ها بسیار زیبا و تاریک است، البته با سنس او هیومر.

تقریبن تمام ترک‎های آلبوم را دوست دارم. مخصوصن Country death song, Black girls, jesus walking on the water. یکم مایه‎های اتئیستی هم دارد که خودش کلی باحال است. نام آلبوم هم اشاره‎ای دارد.

ترک Black girls، یک جهنم داخل گوش من است. جالب بود که خیلی‎ها این ترک را جزو بهترین‎های این آلبوم انتخاب کرده بودند. معمولن ترک‎هایی که ملت پسندیده بودند به نظر من یکم یخ می‎آید. یعنی یکم یکنواخت است. مثل House of cards تو In rainbows! اما مثل اینکه همه از این یکی خوششان می‎آید. مثل Stager lee است!

ترک اول آلبوم یعنی Country death song هم واقعن معرکه است. یک Ballad است. از نوع سیاهش. داستان مرد بیچاره‎ای است که با زن و دخترهایش زندگی می‎کند و کاری ندارد جز نشستن و فکر کردن. در حالی که نه مشروبی برای نوشیدن دارد و نه چیزی برای خوردن. یکروز بس که فکر می‎کند عقلش زایل می‎شود و تصمیم می‎گیرد نسلش را نابود کند. برای همین دست دخترش را می‎گیرد و به بهانه گردش او را با خود بیرون می‎برد و پرتش می‎کند داخل یک چاه بسیار عمیق. بعد هم پاک خل می‎شود و بر می‎گردد و خودش را حلق آویز می‎کند. قطعه‎ی گوش نواز و سرخوشانه ایست.

این مدت خیلی کلیپ‎های چرت و پرت از گروه‎های مورد علاقه‎ام دیدم. مثلن Nick Cave یک دوجین کلیپ جفنگ دارد (بیشتر آن قدیمی‎هایش). توصیه می‎کنم نبینید. آن تصاویر بی‎نظیری که در ذهن شما موقع شنیدن ترانه‎ها نقش می بندند تنها کاریکاتورش در کلیپ‎ها موجود است. مثلن Loverman.

کلیپ این ترانه‎ی بالا که ازش صحبت کردم اما بد نبود. حتا خوب بود. انمیشن ساده‎ی دو بعدی و با نمکی بود. من یک کلیپ توی ذهنم از این ترانه ساخته بودم. شباهتش با کلیپ اینها در ریش بلند و کلاه مرد دیوانه بود.

خلاصه Violent femmes عالی بود. این آلبوم دومشان است. آلبوم اول به همین اندازه خوب است (البته به نظر من نیست). از اینجا به بعد این گروه شروع کرد به تر زدن تا امروز. هر آلبوم از قبلی بد تر. یاد Pere Ubu  افتادم.

در راستای Dresden Dolls  یک گروه خوب دیگر هم پیدا کردم به نام Rasputina. عشق ویولن سل. آلبوم‎هایشان مال بعدالظهرهای پاییز است. پس الان وقتش است. (واقعن ساز دوست داشتنی است Cello) یک ترانه دارند در آلبوم Frustration plantation به نام the Mayor، خیلی خوب است. همچنین If Your Kisses Can't Hold the Man You Love.

یکی دیگر از گروه‎های سرخوش و باحالی که یافتم Camper Van Beethoven است. از اینها یک آلبوم خیلی خوب گرفتم اما نمی‎دانم این چه جور فرمتی بود: m4a!

به این نتیجه رسیدم که بیشتر گروه‎هایی که می‎پسندم سبکشان احتمالن یک چیزی در این مایه‎هاست: punk, post punk, new wave, experimental, alternative, folk rock,…